Wim van Barneveld

Wim van Barneveld (69) is een actieve vrijwilliger in Maartensdijk. Na een lange loopbaan in de verzekeringsbranche ontdekte hij hoe waardevol het is om iets voor anderen te betekenen. Of het nu gaat om stemmen tellen, mensen helpen met hun administratie of oppassen op zijn kleinkinderen: Wim doet het met plezier.

“Ik ben al een aantal jaren stembureauvrijwilliger,” vertelt Wim enthousiast. “Een hele dag in een stembureau zitten is best intensief, maar ik vind het leuk werk. Je ontmoet allerlei verschillende mensen en je hebt vaak leuke gesprekken. Ook de samenwerking met de andere stembureauleden is leuk. Meestal kennen de stembureauleden elkaar nog niet, maar je werkt een dag lang heel intensief samen. Als het dan even rustig is, hebben we vaak mooie gesprekken. Iedereen heeft een verhaal.”

“Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart ben ik ook weer stembureaulid, deze keer in de Ontmoetingskerk in Maartensdijk. We zijn al om kwart voor zeven aanwezig om alles klaar te zetten. Daarom is het fijn als het stembureau dichtbij huis is. In het verleden hebben we weleens tot half drie ’s nachts moeten tellen. Dat was uitzonderlijk, want toen werd er ook voor de waterschappen gestemd. De burgemeester komt op de verkiezingsdag vaak even langs. Dat vind ik heel sympathiek. Burgemeester Haverkamp ontmoette ik voor het eerst tijdens de Tweede Kamerverkiezingen in 2025.”

“Na sluiting van de stembussen beginnen we met tellen. Eerst de geldige stempassen en volmachten, daarna de stemmen. Dat doen we heel zorgvuldig; alles gaat met de hand. Bij een fout moeten we opnieuw beginnen. Meestal tellen we rond de duizend stemmen. De volgende dag worden de stemmen per kandidaat en per partij geteld op de gemeentewerf. Daar help ik ook dit jaar weer bij mee.

Om stembureauvrijwilliger te worden volg je voor de verkiezingsdag een online cursus. Na het succesvol afronden ontvang je een certificaat. De cursus is niet moeilijk volgens mij. De eerste keer ben je wat langer bezig met de e-learning, maar de keren daarna heb je de kennis en kost het minder tijd. We leren bijvoorbeeld hoe we mensen met een beperking kunnen helpen. Een slechtziende mag iemand meenemen in het stemhokje, maar een stembureaulid mag dat – als iemand dat vraagt – ook doen. Mensen die de Nederlandse taal niet goed kunnen lezen, vinden stemmen soms lastig, maar vaak zijn zij juist heel goed voorbereid.”

In 1973 begon Wims professionele carrière bij een bedrijf in de verzekeringsbranche. “In 2010 kreeg ik een andere functie; ik werd manager op de hypotheekafdeling. Ik werkte toen al bijna veertig jaar voor dezelfde werkgever. Na de bankencrisis in 2008 volgde de woningmarktcrisis in 2012 en werden alle managers en stafleden in mijn organisatie boventallig. Ik kwam toen in de Werkloosheidswet (WW) terecht. Dat jaar was zwaar. Ik begon wel meteen als vrijwilliger thuisadministratie bij Humanitas. Ook kreeg mijn moeder (destijds 90 jaar) dat jaar gezondheidsproblemen. Omdat ik geen baan had, konden mijn vrouw en ik samen de intensieve zorg van haar op ons nemen. Het was bijzonder dat we zoveel voor haar konden betekenen. Eind oktober van dat jaar overleed ze. Twee weken later liep ik op het strand en werd ik gebeld door een uitzendbureau. Ze hadden een baan voor me bij Zorginstituut Nederland en in december begon ik daar als manager. In 2017 ging mijn afdeling over naar het CAK en werkte ik nog vijf jaar met veel plezier in Den Haag. Eind 2021 was het mooi geweest en ging ik met pensioen.”

“Na mijn pensionering ben ik meteen weer vrijwilligerswerk gaan doen bij Humanitas. Niet veel later sloot ik me ook aan als vrijwilliger bij de Adviesraad Sociaal Domein (ASD). Ik vind vrijwilligerswerk leuk om te doen, maar ik vind het ook gewoon belangrijk om anderen te helpen als je zelf een goed leven hebt. Bij Humanitas help ik mensen met hun administratie en geldzaken. Soms hebben ze grote schulden en zoeken we samen naar oplossingen. Ik ga ook met ze mee naar het UWV of help met het aanvragen van een uitkering. Mijn vrouw en ik passen daarnaast regelmatig op onze twee kleinkinderen. Ook daar genieten we enorm van.”